Binnen de natuurgeneeskunde vormt de balans tussen lichaam, geest en omgevingsfactoren ( hier heeft het dier zelf geen invloed op) de basis voor een goede gezondheid en een evenwichtig bestaan. Natuurgeneeskunde voor dieren heeft dan ook als doel deze basis zo goed mogelijk te ondersteunen en te versterken ten gunste van de gezondheid en welzijn van dieren. Als deze basis namelijk niet goed in evenwicht is kunnen ziekte en gedragsproblemen of allerlei andere (vage) klachten ontstaan. In de natuurgeneeskunde probeert men de oorzaak van de klacht te vinden (de disbalans in dit evenwicht) en zo de problemen op te lossen. Men kan natuurgeneeskunde voor dieren zowel preventief als curatief inzetten.

• allergieën
• chronische aandoeningen zoals bijv. telkens terugkerende oorontsteking
• bewegingsproblemen
• spijsverteringsproblemen
• ouderdomsklachten
• huid/vacht problemen
• blaasontsteking en incontinentie problemen
• angst, dominantie, onzekerheid en andere gedragsproblemen
• enz.enz.

Dit is een kleine opsomming van een aantal problemen die in vele gevallen goed te behandelen zijn met natuurgeneeskunde. Er zijn nog talloze andere aandoeningen goed natuurgeneeskundig behandelbaar, eventueel in samenwerking met de reguliere geneeskunde of als aanvulling op de reguliere geneeskunde.

• Homeopathie
• Fytotherapie
• Aromatherapie
• Bachbloesem therapie
• T-team
• Voeding advies

Om tot een juiste conclusie en behandelplan te komen, duurt een eerste consult 1 tot 1½ uur. Tijdens dit consult komen natuurlijk de klachten van het dier ter sprake, wanneer zijn ze ontstaan, wanneer ze verbeteren of verslechteren, hoe is het verloop van de klachten enzovoort. Verder stel ik ook vragen over het karakter van het dier, over de leefomstandigheden, ziektegeschiedenis en voeding. Dit is nodig om tot een zo volledig mogelijk beeld te komen, om de klachten goed in kaart te kunnen brengen en de oorzaak op te sporen.

Tijdens een consult vindt ook altijd een lichamelijk en energetisch onderzoek plaats, eventueel aangevuld met een bewegingsonderzoek of neurologisch onderzoek. Na aanleiding van dit consult wordt een behandelplan opgesteld volledig afgestemd op het betreffende dier. Dit kan dus bestaan uit het inzetten van natuurlijke geneesmiddelen, eventueel aangevuld met voedingsadviezen en trainingsadviezen.

Soms is 1 consult voldoende, soms zijn meerdere consulten nodig. Ik bespreek dit bij het eerste consult.

Huidklachten zijn over het algemeen een uiting van een dieper liggende klacht. Huidklachten zijn bijna nooit een op zichzelf staand probleem. Het kan o.a. te maken hebben met interne vervuiling, het minder goed functioneren van lever of nieren, immuunproblemen, verminderde darmflora of voedselallergie. Deze onderliggende oorzaak moet aangepakt worden om de huidklachten op te lossen. Men kan wel antibiotica of corticosteroïden blijven geven maar deze lossen maar tijdelijk het probleem op. Als men stopt met deze medicatie komen de huidklachten weer even zo vlug terug.

Telkens terugkerende diarree, constipatie, winderigheid, braken, niet/niet graag willen eten, enzovoort.
Ook hier kan men van allerlei "lapmiddelen" geven die het ongemak tijdelijk oplossen maar de oorzaak wordt niet aangepakt. Waarom wil een hond niet graag eten? Waarom telkens diarree? Als het probleem in de darmen zit kan men beter de darmslijmvliezen en de darmflora verbeteren zodat ziekmakende bacteriën en virussen hierop geen vat meer hebben. Als een hond niet of niet graag eet zou eens naar het voer gekeken moeten worden, is dit wel goed voor deze hond? Een enkele keer braken of kwijlen kan altijd gebeuren maar als dat regelmatig voorkomt is dit een teken dat er iets niet helemaal goed zit. Heeft het dier veel last van stress? Ligt zijn voer hem letterlijk "te zwaar op de maag"? Daarnaast is een goede spijsvertering erg belangrijk voor een goede gezondheid. Denk aan de kreet "uw weerstand zit voor 70% in uw buik", dit geldt zeker ook voor dieren!

Bij jonge dieren is de natuurlijke weerstand tegen allerlei bacteriën en virussen nog niet optimaal ontwikkeld. Ze hebben tegen verschillende bacteriën en virussen nog geen weerstand op kunnen bouwen omdat ze er eenvoudig weg nog niet mee in aanraking zijn gekomen. Men ziet dan ook dikwijls bij jonge dieren bijvoorbeeld een keer blaasontsteking, oorontsteking, oogontsteking enzovoort, de "kinderziektes". Als dit vroegtijdig herkend wordt is het lang niet altijd nodig om met antibiotica aan de gang te gaan. Er zijn dan tal van natuurlijke geneesmiddelen zeer goed inzetbaar. Het is naar mijn mening niet goed jonge dieren al vol te stoppen met antibiotica bij allerlei kwaaltjes. Ze bouwen hierdoor hun eigen weerstand tegen diverse ziektekiemen veel minder goed op.

Dit zijn maar enkele voorbeelden. Wel moet men natuurlijk altijd het welzijn van het dier voor ogen houden.

Als een aandoening te ver gevorderd is om natuurgeneeskundig vlug verlichting/verbetering te geven, moet men altijd de dierenarts raadplegen. Sommige aandoeningen zoals bijvoorbeeld epilepsie, hartafwijkingen, bepaalde auto-immuun aandoeningen en zo zijn er nog een aantal, moeten altijd door een dierenarts bekeken worden.
Als er sprake is van hoge koorts, algehele malaise, uitdrogingsverschijnselen enz. , altijd een dierenarts erbij.

Natuurgeneeskunde vervangt ook nooit de dierenarts, het is met natuurgeneeskunde echter wel heel goed mogelijk een groot scala aan aandoeningen te behandelen of te verlichten.